Nieuwsgierigheid als motor voor R&D bij BUas

Kennis is er om te delen

Ilja van Beest trapt het gesprek zelf af met een vraag die hem bezighoudt: wat maakt werken aan een universiteit als BUas zo bijzonder? "Het 'as' in BUas impliceert dat er ook universities of unapplied sciences zijn. Als je het zo stelt, zitten we aan de goede kant van het spectrum. Kennis is niet geheim je moet ermee naar buiten, je moet er iets mee gaan dóen."

Hij vergelijkt het met muziek componeren: je doet het niet alleen omdat het leuk is, je wilt ook dat het mensen iets brengt. "In een kennismaatschappij waarin geld wordt geïnvesteerd in onderzoek, moeten mensen het resultaat ook tot zich kunnen nemen. Daar ligt een groot deel van onze taak."

Onderzoek is teamwork

Onderzoek is voor Van Beest nooit een individuele aangelegenheid. "Het gaat om groepsdynamiek. Net als bij voetballen staan we niet allemaal op dezelfde positie, het gaat om de teamprestatie en álle rollen zijn waardevol." Hij pleit voor onderzoekers én docenten die niet alleen diepgaande kennis hebben, maar ook breed inzetbaar zijn. "Hyperspecialisten kunnen moeilijk met elkaar praten. In een wereld die toch al onzeker is, is breedte een vorm van bescherming."

Die breedte ziet hij ook terug in BUas zelf. "De waaier van Dijkgraaf ligt hier uitgespreid over de hele campus: mbo'ers, havisten, vwo'ers, hbo- én wo-bachelors, masters, een Associate degree, én een focus op zowel humanities als technologies. Dát is future-ready."

Van unapplied naar applied: een bewuste keuze

Na dertig jaar werken aan traditionele onderzoeksuniversiteiten maakte Van Beest bewust de overstap. "Ik ben nu 53 en dacht: ga ik door met die 'onwetende' bril op mijn neus? Bij BUas krijg ik de kans mijn verwondering opnieuw te voeden." Wat hem daarbij aanspreekt, is het principe van co-creatie: "Vanuit het echte leven de vraag formuleren, in samenwerking met mensen uit het veld tot een antwoord komen, dát doet BUas goed."

Zichtbaarheid en structurele stappen

Als directeur wil Van Beest allereerst duidelijke keuzes maken in de R&D-agenda en collega's faciliteren om onderwijs en onderzoek structureel te verbinden. "We doen het al allemaal, maar we moeten ons er bewuster van worden." Stap twee is zichtbaarheid: "Wees niet bescheiden. We willen dé Europese R&D-hogeschool worden. Dan moet je ook laten zien welke projecten je met het werkveld hebt gedaan en op welke kennis van jou anderen bouwen."

Zijn filosofie vat hij samen met een oproep aan studenten én collega's: "R&D moet ook in hun DNA komen. Laat de integratie van onderwijs en onderzoek een muziekstuk zijn, geen wedstrijd. Laten we samen een mooi akkoord aanslaan."

Ilja van Beest behaalde zijn PhD in Sociale Psychologie aan de Universiteit van Leiden. Voordat hij bij BUas begon, werkte hij onder meer als hoogleraar aan Tilburg University en als onderzoeksdirecteur bij het Kurt Lewin Institute, een centrum voor postdoctorale opleidingen en onderzoek dat zich richt op de analyse van de psychologische factoren die van invloed zijn op de vorming van sociaal gedrag. Hij is actief lid van het Nederlands Instituut van Psychologen en initiator van de nationale scriptieprijs voor sociale psychologie en de toepassingen daarvan om uitmuntend studentenonderzoek te belonen. Ook is hij hoofdredacteur van Social Influence, een internationaal wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van sociale beïnvloeding, waarin de verbinding tussen theorie, gedrag en toepassing centraal staat.